Copyright © roopavali. All rights reserved
Saturday, 27 April 2013
Wednesday, 24 April 2013
वेडे नाते
टेबलावर निरर्थक लिहीताना नकळत
बोटं तुझं नाव गिरवायला लागतात
कामात गुंतलेले सारेच क्षण
तुझ्या विचारांत हरवायला लागतात
स्वप्नात भेटणं जुनं झालं कधीच
आता प्रत्यक्षात पण तुझा भास होतो
केसांशी खेळणारा वाऱ्याचा झोका
मानेशी रुळणारा तुझा श्वास होतो
तुझी ओढ, तुझी आस, तुझा छंद मला
तुझी नसूनही तुझी होऊन जाते मी
तुझ्यामाझ्यातले निनावीच बंध
उरी तरी जपते हे वेडे नाते मी
Copyright © roopavali. All rights reserved
बोटं तुझं नाव गिरवायला लागतात
कामात गुंतलेले सारेच क्षण
तुझ्या विचारांत हरवायला लागतात
स्वप्नात भेटणं जुनं झालं कधीच
आता प्रत्यक्षात पण तुझा भास होतो
केसांशी खेळणारा वाऱ्याचा झोका
मानेशी रुळणारा तुझा श्वास होतो
तुझी ओढ, तुझी आस, तुझा छंद मला
तुझी नसूनही तुझी होऊन जाते मी
तुझ्यामाझ्यातले निनावीच बंध
उरी तरी जपते हे वेडे नाते मी
Copyright © roopavali. All rights reserved
Monday, 15 April 2013
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हा...
तुझ्याशी बोलत असते तेवढाच वेळ चालू असतो माझा श्वास
मग चालू होतं तुझी वाट पाहणं
श्वासांनी पडून राहणं
निपचित
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हाच नेमके शब्द होतात मुके
नंतर मात्र त्यांना कंठ फुटतो
आठवणींचे कढ येतात
एखादी कविताही जमते मग
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हा स्वप्न, सत्य, भास, आभास असलं काहीतरी सुचतं
तू गेलास की सगळे मिसळतात
एकमेकांत विरघळून जातात
अगदी तुझ्यामाझ्यासारखे
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हा एकरूप वाटणारे आपण
तू जाताच वेगळे होतो
विरहाचे सल सलतात
तुझेमाझे क्षण छळतात
हुरहूर दाटते केवळ
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हा वाटतं काळ थांबावा इथेच
हे बोलणं संपूच नये
वास्तव वगैरे काही असूच नये ...
जमत नाही आता तुझ्याशिवाय जगणं!!
Copyright © roopavali. All rights reserved
मग चालू होतं तुझी वाट पाहणं
श्वासांनी पडून राहणं
निपचित
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हाच नेमके शब्द होतात मुके
नंतर मात्र त्यांना कंठ फुटतो
आठवणींचे कढ येतात
एखादी कविताही जमते मग
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हा स्वप्न, सत्य, भास, आभास असलं काहीतरी सुचतं
तू गेलास की सगळे मिसळतात
एकमेकांत विरघळून जातात
अगदी तुझ्यामाझ्यासारखे
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हा एकरूप वाटणारे आपण
तू जाताच वेगळे होतो
विरहाचे सल सलतात
तुझेमाझे क्षण छळतात
हुरहूर दाटते केवळ
तुझ्याशी बोलत असते तेव्हा वाटतं काळ थांबावा इथेच
हे बोलणं संपूच नये
वास्तव वगैरे काही असूच नये ...
जमत नाही आता तुझ्याशिवाय जगणं!!
Copyright © roopavali. All rights reserved
Thursday, 4 April 2013
Monday, 1 April 2013
तृष्णा
तुझ्या हातांच्या आंचेने
अलवार मला वितळू दे
तुझ्या स्पर्शाच्या ओढीने
स्पंदनांना पळू दे
भान सुटू दे सगळ्याचे
उन्मळू दे, तोल ढळू दे
विखुरण्यासाठीच आसरा
तुझ्या मिठीत मिळू दे
नको दुराव्याची शपथ
श्वासात तुझ्या मिसळू दे
सोसू दे धग देहाची
आज तुझ्यासवेच जळू दे!
अलवार मला वितळू दे
तुझ्या स्पर्शाच्या ओढीने
स्पंदनांना पळू दे
भान सुटू दे सगळ्याचे
उन्मळू दे, तोल ढळू दे
विखुरण्यासाठीच आसरा
तुझ्या मिठीत मिळू दे
नको दुराव्याची शपथ
श्वासात तुझ्या मिसळू दे
सोसू दे धग देहाची
आज तुझ्यासवेच जळू दे!
Copyright © roopavali. All rights reserved
Wednesday, 13 March 2013
सहजच..!
आयुष्यात ही जाणीव खूप भयानक वाटते... परतीचे दोर आपणच आपल्या हातांनी
कापल्याची! कॉलेज संपतं.. सारे दहा दिशांना पांगतात... आपण मात्र ठरवलेलं
असतं पक्कं की आपली मैत्री कधीच तुटू द्यायची नाही. सुरूवातीला रोज फोन,
२-३ दिवसांनी भेटणं वगैरे उत्साहात होतं. मग काही काळाने वाटू लागतं की आता
आठवड्यातून एकदा भेटलं तरी चालेल... त्या आठवड्याचा महीना कधी होतो समजतही
नाही. मग नोकरी... नवे मित्र...! त्याचे फोन तरीही येत राहतात
अधूनमधून.... कंटाळून शेवटी ते फोनही कमी होतात. आता बोलण्यातही मधे मधे
gaps येऊ लागतात. मनाची समजूत घातली जाते की आता वेळ मिळत नाही... Life
busy झालंय पार! नंतर कधीतरी वाटतं... आताशा आपलं बोलणं होत नाही विशेष..
पण ठीक आहे... चलता है... तो तरी कुठे फोन करतो आता! आणि मग बर्याच
वर्षांनी कधीतरी जुना काहीतरी reference सापडतो... आपल्याला अचानक जुन्याच
मैत्रीचा नव्याने उमाळा येतो आणि.... मग फेसबुकात स्वतःचाच जुना चेहरा
शोधायची आणि दाखवायचीही धडपड केली जाते...
"कसा आहेस? कुठे असतोस हल्ली?"
"बरा आहे. इथेच आहे. तू?"
"मी पण"
"..."
"जमलंच नाही रे touch मधे रहायला... projects, deadlines वगैरे... "
"it's ok!"
"भेटूया ना कधीतरी"
"हो. नक्कीच..."
"..."
"चल.. नंतर बोलू. meeting आहे. bye. tc."
समोरची chat window बघता बघता निर्जीव होते. तो "नंतर" बहुधा उगवतच नाही. फक्त एक दोर कापल्याची जाणीव कुठेतरी हुळहुळत राहते...
(maayboli.com वर पूर्वप्रकाशित)
Copyright © roopavali. All rights reserved
"कसा आहेस? कुठे असतोस हल्ली?"
"बरा आहे. इथेच आहे. तू?"
"मी पण"
"..."
"जमलंच नाही रे touch मधे रहायला... projects, deadlines वगैरे... "
"it's ok!"
"भेटूया ना कधीतरी"
"हो. नक्कीच..."
"..."
"चल.. नंतर बोलू. meeting आहे. bye. tc."
समोरची chat window बघता बघता निर्जीव होते. तो "नंतर" बहुधा उगवतच नाही. फक्त एक दोर कापल्याची जाणीव कुठेतरी हुळहुळत राहते...
(maayboli.com वर पूर्वप्रकाशित)
Copyright © roopavali. All rights reserved
Subscribe to:
Posts (Atom)