एकदा तरी

एकदा तरी मला तुझ्यातल्या तुझ्याशी बोलायचंय
तू गुणगुणत असलेल्या सुरावटीवर भान हरपून डोलायचंय

एकदा तरी मला तुझ्याबरोबर चांदणं झेलत जायचंय
तुझ्या डोळ्यातल्या नक्षत्रांचं लेणं मला ल्यायचंय

एकदा तरी तुझ्या श्वासांच्या लयीत मला हरवायचंय
तुझ्या मनाचं गूज मला माझ्या मनाला ऐकवायचंय

एकदा तरी तुझ्या हसण्यावर मला जीव ओवाळून टाकायचाय
तुझ्याबरोबर चालत जाताना मला एकदा रस्ता चुकायचाय

एकदा तरी मला तुला माझं झालेलं पहायचंय
आयुष्यभर मग मला तुझंच बनून रहायचंय

एकदा तरी मला असं बरंच काही करायचंय
तुझ्यासाठी जगायचंय आणि तुझ्यासाठी मरायचंय 

 

Copyright © roopavali. All rights reserved

कधीतरी

अवेळीच अंदाधुंद बरसल्या सरी 

अशावेळी अवचित तू ही यावे घरी

चिंब माझ्या मनापरी देह तुझा ओला

गारव्यात जरा आग पेटूदेत उरी

वेड्या विचारांना घालताना मी लगाम

धावणाऱ्या श्वासांनीच करावी फितुरी 

समीप तू येता वाढो स्पंदनांचा वेग

अधरांचा जावा तोल स्पर्शाच्या तीरी 

खुळी आस खुळे भास पुरे झाले आता

प्रत्यक्षातही घडावे असे कधीतरी

 

 

 

Copyright © roopavali. All rights reserved

चांदण्याची भूलही पडली नव्याने

साथ जेव्हा लाभली त्याला तुझी

पारिजाती स्पर्श सोसायास आतुर

रात वेडी जागली होता तुझी

 

Copyright © roopavali. All rights reserved

बेमालूम

"माझ्या कविता वाचतोस ना?"

माझा संभाषणाला टँजंट प्रश्न

मनातला गोंधळ जराही स्वरात न आणता तुझं उत्तर...

"हो, परवाची ना? ऑफकोर्स!"

डोळे अजूनही ऑफिसच्या मेलवर खिळलेले

"परवाची वेगळी. ही आज टाकली आहे"

"हो हो, ही काय वाचतोच आहे.."

कीबोर्ड हळुहळू बडवल्याचा आवाज

मगाचच्या मेलला उत्तर लिहीणं चालू असावं

"हे काय रे! तुझ्यासाठी इतकं भरभरून लिहायचं

आणि तू मात्र..."

"ऑस्सम! काय लिहीतेस गं तू!!"

बेमालूमपणे वेळ मारून नेण्याचा ट्रिओ झालेला असतो

पुढची मेल वाचणं सुरू...

 

Copyright © roopavali. All rights reserved

मेघ अनावर

मेघ अनावर अविरत झरती
निथळून गेली धरणी पुरती
होड लागली जलथेंबांची
बरसण्यास तव कायेवरती

अंगावरती फुले शहारा
जेव्हा स्पर्शून गेला वारा
तुझ्या सवे दरवळण्यासाठी
खटाटोप त्याचा हा सारा

अल्लड वार्‍याहूनी तू अवखळ
पावसाहूनी असशी निर्मळ
तुझ्या प्रीतीच्या वर्षावाने
भरून जावी माझी ओंजळ

 

© roopavali. All rights reserved

कोरोना की करुणा?

कोरोना व्हायरसकडे वेगळ्या दृष्टीने पाहिलं तर लक्षात येईल की त्याच्यामुळे गेले काही दिवसात कितीतरी चांगल्या गोष्टीच घडल्या आहेत. 

जगात लोकं सर्व भेदभाव, मारामाऱ्या विसरून गेली आहेत. प्रत्येक माणसात एकवाक्यता आली आहे. प्रत्येकजण केवळ या विषाणूला कसं पळवता येईल याचाच विचार करतो आहे. अभूतपूर्व एकता या निमित्ताने सर्वत्र पसरली आहे. कुठल्याही जातीधर्माचा, सांपत्तिक स्थितीचा, वर्णाचा कसलाही फरक न करता हा विषाणू आपले बळी घेतो आहे. त्याच्याकडून आपल्याला सर्वधर्म समभावच शिकायला मिळतो आहे. त्या निमित्ताने जनता एकत्र आली आहे. हा एक फायदाच नाही का?

ठिकठिकाणी लोकं एकदुसऱ्याला मदत करताना दिसत आहेत. नात्याची नसली, ओळखीची नसली तरी इतरांना मदत करणे, त्यांच्यासाठी खरेदी करणे, आपत्कालीन सेवा देणे हे सर्व करत आहेत. हा सेवाभाव आपल्या अंगी पुन्हा एकदा रुजवणारा हा विषाणू वाईट कसा काय म्हणायचा?

सगळ्यात महत्त्वाचं म्हणजे याचा फैलाव रोखण्यासाठी लोकांनी प्रवास, बाहेर फिरणं आणि त्या निमित्ताने गाड्या वापरणं प्रचंड कमी केलं आहे. जे इतर कुठल्याही मार्गाने झालं नसतं ते घडलं आहे. पर्यावरणाचा ऱ्हास कमी व्हायला लागला आहे. हवेचं, आवाजाचं प्रदूषण कमी झालं आहे. पुन्हा एकदा मोकळी शुद्ध हवा अनुभवता येऊ लागली आहे. आकाश धुरकट दिसण्याऐवजी स्वच्छ निळं दिसू लागलं आहे. गोंगाटात ऐकू न येणारा पक्ष्यांचा किलबिलाट ऐकू येऊ लागला आहे. आपल्याला एरवीही गाड्यांचा वापर कमी करून अशी परिस्थिती निर्माण करता येऊ शकते याचा हा धडाच आपल्याला कोरोनाने दिला आहे.

माणसं आपल्या कुटुंबासमवेत अधिक वेळ घालवू लागली आहेत. एकमेकांचे स्वभाव अधिक जाणून घेऊन त्यांच्याशी नातं अजून घट्ट करण्याची ही एक संधीच आपल्याला कोरोनाने दिली आहे. आपल्या कुटुंबासमवेत जेवण करणं, गप्पा मारणं हे किती सुखद आहे याची जाणीव या निमित्ताने पुन्हा झाली आहे. माणसामाणसातले दुरावे नष्ट होऊ लागले आहेत. आपल्या माणसांचा सहवास, प्रेम लोकांना मिळू लागले आहे आणि त्यामुळे मनःशांती वाढीस लागली आहे.

असा हा शांतीचा संदेश देणारा, आपसातले भेदभाव विसरायला लावणारा विषाणू! खरोखरच करुणा विषाणू असला पाहिजे. आपल्या बदलत्या जीवनशैलीमुळे आपला होणारा नाश थांबवायला आलेला करुणामय दूतच हा! त्याने दिलेला हा संदेश आपण गंभीरपणे घेतला पाहिजे. यातून घडत असलेले चांगले बदल पुढेही चालू ठेवले पाहिजेत.

Copyright © roopavali. All rights reserved

डोंगररांगांच्या वरती

डोंगररांगांच्या वरती
मेघांना येते भरती
अनिवार मनाला ओढ
चुळबुळते केवळ धरती


Copyright © roopavali. All rights reserved

सैरभैर

तुझ्या वाटेकडे डोळे
मन चातकाचे झाले
तुझी बनून मी मीरा
घोट विषाचे घेतले

नाही कसला सांगावा
सैरभैर जीव माझा
कसे जगू सांग आता
श्वास तुझ्यासवे दिले

Copyright © roopavali. All rights reserved

जग जवळ येत चाललंय

जग जवळ येत चाललंय
मात्र अंतर वाढतंय
माणसामाणसांमधलं
स्वतःपासूनचं.

लाईक्समधे मोजली जातेय मैत्री.
रोजच्या विचारपुशीवर
अवलंबून बसलीये आपुलकी.

वाचकांपेक्षाही
उदंड झालेत लेखक.

रोज शिकली जातेय
कला नवनवीन
ती पूर्ण अंगात मुरवण्याआधीच
भरताहेत प्रदर्शनं
मिळताहेत टाळ्या तेवढ्यापुरत्या तरी.

एक आभासी तुरा
शिरपेचात जेमतेम खोवतानाच
नव्या गोष्टीचा पाठपुरावा सुरू होतोय
घाईघाईत.
प्रत्येक क्षण जगण्याआधीच
दाखवण्याची
जीवघेणी घाई.

त्यातूनच दिसत राहतात
पूर्वी कधीतरी भेटणारी नावं
डोळ्यांसमोर रोज.
सतत.
रोज ताज्या होतात
प्रत्येक नावासोबतच्या
छोट्यातल्या छोट्या आठवणी
अडवून बसतात मेंदूमधली
त्यांची त्यांची जागा.
माझ्या मेंदूत आता राहिला नाही
निवांत कोपरा
माझ्याचसाठी.

जग जवळ येत चाललंय
आणि अस्पष्ट होत चाललेत
सगळेच चेहरे
माझ्यासकट.


Copyright © roopavali. All rights reserved

पाऊसथेंब

पावसाचे थेंब झेलायला तू नेहमीच धावतेस
मोठ्ठ्या मोठ्ठ्या डोळ्यांनी पाऊस पाहत राहतेस

दुसरा थेंब झेलताना पहिला गळून जातो
अन् नवीन थेंबही हातून हळूच पळून जातो

तरी थकत नाहीस अन् अशीच खेळत राहतेस
अल्लड बालेसारखी मनमुराद भिजत राहतेस

कसं समजत नाही तुला, आयुष्य असंच असतं
म्हटलं तरी मुठीत बंद करता येत नसतं

क्षण असेच निसटत राहतात प्रत्येकाच्या हातून
एकास पकडू जाता अलगद् दुसरा जातो सुटून

जगणं मात्र पाऊसथेंबांसारखा नसतो खेळ
परत झेलता येत नाही निघून गेली वेळ!

Copyright © roopavali. All rights reserved

पानं

 

Copyright © roopavali. All rights reserved

८ मार्च

आता पुन्हा ८ मार्च येईल
अचानक सगळ्यांना पब्लिक फोरम्सवर
बायकांचा पुळका येईल
व्हॉट्सअ‍ॅपवर स्त्री ची महती सांगणारे मेसेज येतील
फेसबुकवर 'रिस्पेक्ट विमेन' चे व्हिडिओज येतील
स्त्री शक्ती वगैरे आठवेल लोकांना
त्यातही
ती वेगवेगळ्या भूमिका कशा उत्तम निभावते
याबद्दल निबंध येतील
तिने कसे असले पाहिजे याबद्दल कविता येतील
जागतिक महिला दिनानिमित्त
क्रीम्स, शॅम्पूच्या भावनिक जाहिराती वाढतील
फेअरनेस क्रीम्सच्या जरा जास्तच
स्त्री ला देवता म्हणून नमस्कार पण केले जातील
निदान दाखवण्यापुरते

८ मार्चलाही
न्यूजपेपरमधेही असतील बातम्या
बलात्काराच्या
अ‍ॅसिड फेकल्याच्या
जीव घेतल्याच्या
त्याच पानावर
नारीशक्तीला सलाम करणारी
स्मार्ट, हसर्‍या, टिपटॉप साडीतल्या 'आई'चं चित्र असणारी
अर्धं पानभर झळकणारी
कसल्याश्या वस्तूची जाहिरात
सवलतीची रक्कम दिमाखात झळकवत

८ मार्चलाही
बायकांना मात्र
बाईपणातून सवलत देत नाही कोणीही


Copyright © roopavali. All rights reserved

सन्नाटे

अतीत की रेशम पुडीयासे अंजानेसे काँटे निकले
रिश्तोंमें खामोशी थी, वह मीलों के सन्नाटे निकले


Copyright © roopavali. All rights reserved

रातें

आँखोंमे देरतक जगती है रातें
यादोंकी आँचमें सुलगती है रातें
दिन गुजर जाते है कुछ पलोंमें और
ख़ामोश सदियोंसी लगती है रातें


Copyright © roopavali. All rights reserved

अधांतर

जीव गुंतला इतका
तुझ्याविना ठाव नाही
मिसळून अशी गेले
मला माझं नाव नाही

श्वास जोडते श्वासाला
कसे जगावे कळेना
आस डोळ्यात थिजली
तुझी सादही मिळेना

किती तग धरू आता
सोसवेना अधांतर
अंत व्हावा माझा तरी
किंवा संपावे अंतर

Copyright © roopavali. All rights reserved

पिंजरा

माझ्या शब्दांच्या पिंजऱ्यात मलाच अडकवलंस

आता मरेपर्यंत या छळातून सुटका नाही


Copyright © roopavali. All rights reserved

आठवण

तुझी आठवण मला रोज तीनदा येते फक्त
ऑफिसात
घरी
आणि या दोन्हींत ये-जा करताना
इतर वेळेला तुझा विचारही करत नाही
काय सांगू...
सध्या आयुष्य इतकं बिझी आहे की
ऑफिस आणि घर सोडून इतर कुठे जायला वेळच मिळत नाही!

 
Copyright © roopavali. All rights reserved

अव्याहत

उद्या सकाळी फोन करतो म्हणालास..
बहुधा सहजच म्हणाला असशील
तुझी सकाळ केव्हाच संपली
माझी संपूनही बराच वेळ झाला
संपली नाहीये ती एकच गोष्ट...
माझं अव्याहतपणे तुझी वाट पाहणं!
जे लवकर संपावंसं वाटतं तेच सगळ्यात जास्त रेंगाळतं हेच खरं!!

 
Copyright © roopavali. All rights reserved

कशी आहेस?

चांदण्यागत तलम
मनात खोल झिरपत जाणार्‍या आवाजात
रोज विचारतोस 'कशी आहेस'?
तुझ्या पहिल्या शब्दाबरोबरच
विरघळत जाणारी मी
त्या क्षणी कशी असते
हे खरंच कळत नाही तुला?


Copyright © roopavali. All rights reserved

मुश्किल

ख़त्म ही होनेको है लम्हें इंतज़ार के

दिल काबूमें रखना अब ज्यादा मुश्किल है


Copyright © roopavali. All rights reserved